ได้สิครับ ได้เห็น ๆ
คดีแบบนี้ ร้อยทั้งร้อย จำเลยแพ้แบบไม่มีทางสู้ครับ
เพราะคดีมันชัดตั้งแต่ขึ้นโรงพักแล้ว หากไม่มีความชัดเจน ไม่เชื่อมโยงถึงตัวบุคคล ไม่มีความเสียหาย
ตำรวจไม่สนใจหรอกครับ เสียเวลา
เมื่อจำเลยแพ้ชัวร์ ๆ สิ่งที่จะตามมาก็คือ ศาลสั่งให้จำเลยลงโฆษณา หรือ ตั้งกระทู้ ขอโทษโจทก์
อาจเป็นระยะเวลา 7 วัน 15 วัน หรือ 30 วัน
คิดดูสิครับ เมื่อศาลสั่งให้จำเลยตั้งกระทู้ขอโทษโจทก์
จะเท่หนาดไหน
กระทู้จะโดนโหวตขึ้นแนะนำทุกวัน ประจานตัวเองทุกวัน
การขอโทษ ต้องใช้ข้อความและถ้อยคำแบบเรียบร้อย ห้ามมีอาการหือ ต้องแบบหมอบก้มหัวราบคาบเลย
จะโดนเยาะหยามขนาดไหน ใคร ๆ คงได้โอกาสเหน็บ ถากถางไปอีกเป็นปี ๆ
หากข้อความและถ้อยคำขอโทษ มีอาการหือ ไม่เข้าหู
โจทก์ก็สามารถร้องขอต่อศาลให้ลงโทษจำเลยได้ทันที ฐานไม่สำนึกในการกระทำผิด
นี่หมายถึงหากจำเลยโดนไม่หนักนะครับ แค่รอลงอาญา
แต่หากศาลท่านไม่เมตตา เพราะเห็นว่าจำเลยมีพฤติกรรมแบบ "จงใจ และ เจตนา" ชัดว่า
ต้องการทำให้โจทก์ได้รับความเสียหาย คือเจตนากล่าวหา ใส่ร้ายหลายความเห็นซ้ำ ๆ
โดยเฉพาะการพิมพ์ ซึ่งต้องผ่านการกลั่นกรอง ขบคิด ซึ่งอ้างไม่ได้ว่าเป็นอารมณ์ชั่ววูบ
อย่างนี้ ศาลท่านอาจไม่เมตตาก็ได้
โดยเฉพาะ การด่าผู้หญิงแบบหยาบคายชนิดได้เห็นแล้วแทบไม่อยากอ่าน
ศาลท่านมักลงโทษเพื่อเป็นการสั่งสอนให้หลาบจำ ไม่รอลงอาญา ให้นอนคุกปลุกสำนึกสัก 6 เดือน หรือ 1 ปี
คราวนี้ ก็ได้เล่นเกมสบู่ตกในเรือนจำสนุกไปเลยล่ะครับ
นี่แหละครับที่เรียกว่า ได้
คือได้เห็นคำขอโทษ ได้เห็นความรับผิดชอบ ไม่ใช่จะมากล่าวหาใส่ร้ายใครแล้วหายหัว ไม่รับผิดชอบอะไร
มีแต่สมุนออกมาเย้ว ๆ ว่า หยุดแล้วไง พอเหอะ (แต่อวตารมาอย่างเคย สมุนทำเป็นไมเห็น ไม่รู้)
ความรับผิดชอบง่าย ๆ ไม่ยอมทำ ก็ต้องรับผิดชอบแบบหมอบราบคาบห้ามหือล่ะครับ
จะได้เป็นบทเรียนว่า
ทีหลังอย่าทำ
ฟ้องคดีหมิ่นประมาทในราชดำเนิน แล้วได้อะไร ? ......................... โดย ล็อคอินที่หล่อที่สุดในราชดำเนิน
คดีแบบนี้ ร้อยทั้งร้อย จำเลยแพ้แบบไม่มีทางสู้ครับ
เพราะคดีมันชัดตั้งแต่ขึ้นโรงพักแล้ว หากไม่มีความชัดเจน ไม่เชื่อมโยงถึงตัวบุคคล ไม่มีความเสียหาย
ตำรวจไม่สนใจหรอกครับ เสียเวลา
เมื่อจำเลยแพ้ชัวร์ ๆ สิ่งที่จะตามมาก็คือ ศาลสั่งให้จำเลยลงโฆษณา หรือ ตั้งกระทู้ ขอโทษโจทก์
อาจเป็นระยะเวลา 7 วัน 15 วัน หรือ 30 วัน
คิดดูสิครับ เมื่อศาลสั่งให้จำเลยตั้งกระทู้ขอโทษโจทก์
จะเท่หนาดไหน
กระทู้จะโดนโหวตขึ้นแนะนำทุกวัน ประจานตัวเองทุกวัน
การขอโทษ ต้องใช้ข้อความและถ้อยคำแบบเรียบร้อย ห้ามมีอาการหือ ต้องแบบหมอบก้มหัวราบคาบเลย
จะโดนเยาะหยามขนาดไหน ใคร ๆ คงได้โอกาสเหน็บ ถากถางไปอีกเป็นปี ๆ
หากข้อความและถ้อยคำขอโทษ มีอาการหือ ไม่เข้าหู
โจทก์ก็สามารถร้องขอต่อศาลให้ลงโทษจำเลยได้ทันที ฐานไม่สำนึกในการกระทำผิด
นี่หมายถึงหากจำเลยโดนไม่หนักนะครับ แค่รอลงอาญา
แต่หากศาลท่านไม่เมตตา เพราะเห็นว่าจำเลยมีพฤติกรรมแบบ "จงใจ และ เจตนา" ชัดว่า
ต้องการทำให้โจทก์ได้รับความเสียหาย คือเจตนากล่าวหา ใส่ร้ายหลายความเห็นซ้ำ ๆ
โดยเฉพาะการพิมพ์ ซึ่งต้องผ่านการกลั่นกรอง ขบคิด ซึ่งอ้างไม่ได้ว่าเป็นอารมณ์ชั่ววูบ
อย่างนี้ ศาลท่านอาจไม่เมตตาก็ได้
โดยเฉพาะ การด่าผู้หญิงแบบหยาบคายชนิดได้เห็นแล้วแทบไม่อยากอ่าน
ศาลท่านมักลงโทษเพื่อเป็นการสั่งสอนให้หลาบจำ ไม่รอลงอาญา ให้นอนคุกปลุกสำนึกสัก 6 เดือน หรือ 1 ปี
คราวนี้ ก็ได้เล่นเกมสบู่ตกในเรือนจำสนุกไปเลยล่ะครับ
นี่แหละครับที่เรียกว่า ได้
คือได้เห็นคำขอโทษ ได้เห็นความรับผิดชอบ ไม่ใช่จะมากล่าวหาใส่ร้ายใครแล้วหายหัว ไม่รับผิดชอบอะไร
มีแต่สมุนออกมาเย้ว ๆ ว่า หยุดแล้วไง พอเหอะ (แต่อวตารมาอย่างเคย สมุนทำเป็นไมเห็น ไม่รู้)
ความรับผิดชอบง่าย ๆ ไม่ยอมทำ ก็ต้องรับผิดชอบแบบหมอบราบคาบห้ามหือล่ะครับ
จะได้เป็นบทเรียนว่า ทีหลังอย่าทำ